ATHENS VOICE.....Δημοκρατική Διόρθωση Του Τιμαρίθμου!!!

Παρακολουθώντας -άφωνη ομολογουμένως- την επικαιρότητα (ειδικά το θέμα των σκανδάλων και την οικονομική κρίση)τον τελευταίο καιρό, κατέληξα σε μερικά συμπεράσματα:

1. Δεν ασχολούμαι
2. Βαρέθηκα και δεν ασχολούμαι
3. Να πάνε στο διάολο όλοι. Δεν ασχολούμαι!

Μέχρι που έπεσε στα χέρια μου ένα άρθρο της Σώτης Τριανταφύλλου στην Athens Voice αναφορικά με τις κλοπές που κάνει η ομάδα νεαρών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και έπειτα τα μοιράζει σε λαϊκές...
Μας προτρέπει (ορθώς οφείλω να ομολογήσω) η αγαπητή αρθρογράφος να παράγουμε -όσο είναι εφικτό- τις ντοματούλες και τα λαχανικά μόνοι μας και αν αυτό δεν γίνεται, να παρακάπτουμε το εμπορικό κύκλωμα που φορτώνει με άχρηστες χρεώσεις την ντοματούλα μας και να αγοράζουμε καλύτερα από τον ίδιο τον παραγωγό....δηλαδή από αγρότες και συγγενείς μας στο χωριό!

Αν είναι απαραίτητη μια επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ προτείνει μικροκλοπές ή ακόμα καλύτερα οργανωμένες ληστείες!!Αν αρχίσουμε ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ και κλέβουμε συστηματικά -ΠΡΟΣΟΧΗ- τις μεγάλες αλυσίδες, δεν πρόκειται να πάεμ μέσα ισόβια..Αντίθετα, θα προκληθεί πανικός και θα αναγκαστούν να χαμηλώσουν τις τιμές..Συγκεκριμένα η συγγραφέας μετονομάζει αυτή την πρακτική και αλλάζει την κάκιστη λέξη "πλιάτσικο" σε "δημοκρατική διόρθωση του τιμαρίθμου" !!!
Δυστυχώς, καταντήσαμε να θεωρούμε την παρανομία αναγκαία λύση...Αλλά η ιστορία έχει δείξει ένα και μοναδικό πράγμα...Κάθε μεγάλη κρίση τελειώνει με μία επανάσταση..Στα άρματα λοιπόν, εμπρός στον αγώνα!!!!

Season 1 Episode 2 :Νομίζω ότι δουλεύω στο δημόσιο

"He may look like an idiot and talk like an idiot, but don't let that fool you. He really is an idiot." Groucho Marx

Πηγαίνω λοιπόν στις 8:30 το πρωί της Δευτέρας να παραλάβω και να ανανεώσω το συμβόλαιο μου και για κάποιους πρακτικούς λόγους δεν μπόρεσαν να με εξυπηρετήσουν. Έφυγα για 20η φορά από το κατάστημα χωρίς το αντικείμενο του πόθου μου..Επέστρεψα την ίδια μέρα στις 8 το βράδυ, μαζί με την αδερφή μου για να ξεμπερδεύουμε.. (ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ)

Αμ,δε!!!!!!!!!!!!!!!! Ο κ. Μέρφι έχει δίκιο όταν λέει ότι όταν κάτι πιστεύεις ότι δεν μπορεί να πάει πιο στραβά, έρχεται κάτι ακόμα πιο στραβό και τα γ....ι τη μάνα. Στην δική μου περίπτωση είχε μαλλιά, ξινίλα, κούραση και υπέρμετρη ηλιθιότητα..
Το δικό μου Στραβό θυμήθηκε να μας ρωτήσει τι θέλουμε στις 20:45 (ήμασταν εκεί από τις 20:00, φαντάζεστε με τι νεύρα) για να μας ενημερώσει στην συνέχεια αφελώς και ευθαρσώς ότι δεν μπορεί να μας εξυπηρετήσει , διότι σε ένα τέταρτο σχολάει και δεν προλαβαίνει!
Θυμάστε τον Yosemite Sam όταν του γυρίζουν τα μυαλά με τον Bugs Bunny? Ε, βάλτε και κάτι ακόμα και θα πάρετε εμένα.
Αφού άρχισα να κατεβάζω ότι κοσμητικά ξέρω, πήρα τις παρακάτω θεϊκές απαντήσεις από το Στραβό (φαντάζομαι ότι έπειτα από το περιστατικό, η Vodafone θα του έδωσε το χρυσό βραβείο Client Service):

1. Εσάς θα σας άρεζε να ερχόταν κάποιος στην δουλειά σας 20:55 και να απαιτούσε να τον εξυπηρετήσετε ? (HALLOOOOOOO, είμαι εδώ από τις 20:00!)
2. Τζάμπα κάθεστε, δεν πρόκειται να σας εξυπηρετήσω(εκείνη την στιγμή πάθαινα το εγκεφαλικό)
3. Καθήστε όσο θέλετε, θα φέρω το ουίσκι,αλλά δεν πρόκειται να σας εξυπηρετήσω (απάντηση του την στιγμή που ούρλιαζα ότι δεν φεύγω, αν δεν εξυπηρετηθώ, από την στιγμή που περίμενα 3 τέταρτα μέχρι να δεήσει κάποιος να ασχολhθεί μαζί μας!!)
4. 6.500.000 πελάτες έχουμε, δεν θα ασχολούμαστε μαζί σας (αυτό ήταν , έκαψα φλάντζα)

Παρακάτω δεν θυμάμαι πολλά πράγματα, διότι με μάζευε η Νάντια κακήν κακώς , γιατί δεν της άρεζε -όπως με πληροφόρησε αργότερα- το πως γυάλιζε το μάτι μου....Είναι και της μόδας οι αποκεφαλισμοί.
Ο συγκεκριμένος κύριος-γκουρού του client service , θα πρέπει να συμμαζεύτηκε, αν κρίνω από τα 6 τηλεφωνήματα που είχα από την Vodafone (2 από τα κεντρικά, 2 από την προϊσταμένη και 2 από την Περιφερειάρχη), προσπαθώντας να με πείσουν να μην μαζέψω τα συμβόλαια μου και πάω στην Cosmote...
Έπειτα από όλα αυτά, πήρα επιτέλους το μωρό μου στα χέρια μου και ζούμε τον έρωτα μας απροκάλυπτα...
Αλλά ο κ. Μέρφι δεν λέει να με αφήσει ήσυχη..
Season 1 Episode 3: "Θα τα βάλω όλα μπουρλότο"
To be continued..

PS: Είναι ένα κουκλάκι όμως!

Season 1 Episode 1: Πόση ηλιθιότητα να αντέξει κανείς?

22/8/2008 , ημέρα Παρασκευή...
Μπορώ πλέον δημοσίως να παραδεχτώ ότι είμαι ένα ακόμα θύμα του επιτυχημένου marketing (των πολυεθνικών..μην ξεφτιλιστώ και εντελώς!)
Εγώ και άλλα 22000 θύματα σε αυτή τη χώρα , τρέξαμε περιχαρείς να αποκτήσουμε το νέο αντικείμενο του πόθου μας, λες και θα περιμένανε εμάς!!!Το iPhone 3G! Που ανάθεμα την ώρα που βρέθηκε μπροστά μου και έπεσα στον αμαρτωλό του έρωτα (είμαι ηλίθια, το ξέρω, αλλά ας μην δώσουμε έκταση.)
Αποφάσισα λοιπόν να το πάρω, μια και η αγαπητή Vodafone είχε την ευγενή καλοσύνη να μου δώσει επιδότηση 762€, οπότε δεν θα έβαζα cent από την τσέπη μου. Οποία αυταπάτη!
Μόλις έφτασα χαμογελαστή στο κατάστημα , η υπάλληλος με πληροφόρησε ότι έπρεπε να μπω λίστα αναμονής..
"Μα μπήκα, πριν από ένα μήνα" της απάντησα
"Ναι " μου λέει "αλλά πρέπει να ξαναμπείτε, η ζήτηση είναι τρομακτική". Τρόμαξα και εγώ η ίδια έτσι όπως το είπε.
"Οκ" είπα και εγώ μην μπορώντας να κάνω διαφορετικά.
Αφού γύρισα 5 καταστήματα μέσα στην πόλη (βάζοντας σε όλα παραγγελία..είμαι ηλίθια το ξέρω, ας μην λέμε συνέχεια τα ίδια.) συνειδητοποίησα (προσποιούμενη τον νέο πελάτη) ότι για νέες συνδέσεις υπήρχε διαθέσιμο απόθεμα, ενώ όταν έλεγα πως επρόκειτο για ανανέωση, ως δια μαγείας όλες οι συσκευές εξαφανίζονταν!
Την επόμενη μέρα το πρωί, επικοινώνησα με το τμήμα εξυπηρέτησης πελατών και τους ενημέρωσα για τα συμπεράσματα της μικρής μου έρευνας, στολίζοντας τους παράλληλα, επειδή μας έχουν μετατρέψει σε πελάτες 2 ταχυτήτων, συνειδητοποιώντας για 3η φορά μέσα σε 24 ώρες, ότι είμαι ηλίθια που δεν τους στέλνω από εκεί που ήρθαν. Περιττό φυσικά να αναφέρω , ότι ως δια μαγείας, μέσα σε 2 ώρες , υπήρχε διαθέσιμη συσκευή και με περίμενε στο κατάστημα..Οπού βέβαια, εκεί με περίμενε το επεισόδιο Νο2: "Νομίζω ότι δουλεύω στο δημόσιο" (..to be continued)

2 και σήμερα...Greetings to Earth

Είναι περίεργο και αξιοσημείωτο, πόσο αργά κυλάει ο χρόνος όταν περιμένεις κάτι.Ειδικά όταν αυτό το κάτι λέγεται καλοκαιρινή άδεια ..Και το περιμένεις όλο τον χρόνο, όπως το 5χρονο που περιμένει το χριστουγεννιάτικο δώρο.
Ανάμεσα σ'αυτή την αναμονή και σε άπειρες εκκρεμότητες , που ως δια μαγείας διογκώνονται όσο πλησιάζει η μέρα της άδειας, η βίδα κάπου λασκάρει. Παράδειγμα: Το πρωί-όπως συνήθως- μαζευόμαστε στο καπνιστήριο για το πρωινό τρίπτυχο Καφές-Τσιγάρο-Κουτσομπολιό που ενίοτε γίνεται τετράπτυχο Καφές-Τσιγάρο-Κουτσομπολιό- Μίρλα "Δεν την παλεύω άλλο!".
Σήμερα λοιπόν, όπως όλες τις μέρες , στις 9:50, μαζευτήκαμε το τρίο Στούτζες (Αλίκη,Μάρω, Τζένη -μην ξεχνάμε την Finos films), προστέθηκε έπειτα και η Ρένα, για να ακολουθήσουμε την συνηθισμένη μας ρουτίνα. Έλα όμως που η συνεννόηση μεταξύ μας από μέρα σε μέρα χάνεται, εξανεμίζεται ένα πράγμα...Όπως πολυ εύστοχα είπε η αγαπητή Μάρω " Αν από σήμερα δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε, τρομάζω στη σκέψη τι θα γίνει αύριο και -ΟΪΜΕ- μεθαύριο. Πύργος της Βαβέλ!"
Δεν θέλω φυσικά να αναφερθώ στη χθεσινή μέρα που η αγαπητή Μάρω έφερε στο γραφείο το νέο της "παιδί" ..Ένα πανέμορφο MacBook που έχει ενσωματωμένη κάμερα και μια απίστευτη εφαρμογή που λέγεται "Photo Booth". Το αποτέλεσμα δεν περιγράφεται με λόγια..Μια εικόνα τα λέει όλα....














Μετά από όλα αυτά καταλήξαμε ότι δεν πρέπει να ξαναφήσουμε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς διακοπές..Άσε που αυτό το ταξιδάκι στη σελήνη μας αναζωογόνησε και γυρίσαμε με τσιτωμένο δέρμα και όλα τα καλά που μας έκανε η έλλειψη βαρύτητας (και στο μυαλό επίσης...)
Φιλιά and greetings to all you Earth People.
Και τα μυαλά στα κάγκελα
Καλές Διακοπές. Τα λέμε στις 18/8/2008

Tell me why I don't like Mondays......

Δευτέρα πρωί στο γραφείο,με το ένα μάτι κλειστό, ένα κουβά καφέ δίπλα και την ευχή να περάσει γρήγορα αυτό το μαρτύριο...........
Σε όλους μας έχει συμβεί υποθέτω..Έπειτα από ένα υπέροχο ΣΚ στον παράδεισο, γυρνάς πίσω και αναρωτιέσαι...Τι διάολο κάνω λάθος? Γιατί σιχαίνομαι τόσο τις Δευτέρες? Έχει κάτι αυτή η μέρα....Είναι η αρχή για πολλά πράγματα.....Από Δευτέρα διαίτα, από Δευτέρα θα του το πω, από Δευτέρα γράφομαι γυμναστήριο,θα το δούμε από Δευτέρα κλπ κλπ κλπ. Περιέχει τεράστιες δόσεις αναβλητικότητας η συγκεκριμένη ημέρα. Ότι θέλουμε να αναβάλλουμε,το μεταθέτουμε για την Δευτέρα..Την Μ.Δευτέρα, την καθαρή Δευτέρα, την Δευτέρα Παρουσία.Δεν έχει σημασία ποια Δευτέρα θα είναι.Αρκεί να φύγει το κακό από τα μάτια μας. Η Δευτέρα όμως ,έπειτα από ένα super ΣΚ στην απόλυτη ησυχία (μόνο τζίτζίκια ακούγονταν-δεν είναι υπέροχος ο ήχος τους?) και σε μια ερημική παραλία, μοιάζει Γολγοθάς.
Μια παλιά μου συνάδελφος (διαφημίστρια και αυτή που αγανάκτησε) αφού πέρασε πολλά στην πόλη , αποφάσισε να διαιωνίσει την ευτυχία της και ακολούθησε τον καλό της σε γνωστό ελληνικό νησί παρατώντας τα πάντα , άλλαξε δουλειά, παντρεύτηκε και τώρα ζουν ευτυχισμένοι και κυρίως ΗΡΕΜΟΙ , απολαμβάνοντας ποιότητα ζωής..Συχνά πυκνά, βλέπω το status της στο Facebook (πχ Απολαμβάνω ένα βιβλίο στη βεράντα μου..) και θέλω να βρω έναν τοίχο να κοπανήσω το κεφάλι μου, γιατί εγώ το μόνοπου απολαμβάνω εκείνη την ώρα είναι οι φωνές του διευθυντή μου....................... Και σκέφτομαι πόσο πολυ θα ήθελα να έβρισκα και εγώ το θάρρος να τα βροντήξω όλα κάτω και να φύγω(που λέει και το γνωστό άσμα).
Συγχαίρω την συνάδελφο για την επιλογή της και εύχομαι να είναι ευτυχισμένη εκεί που βρίσκεται.
Όσο για μας....Υπομονή. Μπορεί να βρούμε και εμείς μια μέρα τον παράδεισό μας , όπου δεν θα υπάρχουν Δευτέρες

Ένα κοτοπουλάκι για μια ζεστή βραδιά Ιουλίου...

Καθόμασταν το Σάββατο το μεσημέρι με την αγαπητή φίλη Μαρία στις ξαπλώστρες μας και μεταξύ καφέ, βουτιάς και ηλιοθεραπείας, αναρωτιόμασταν τι να κάνουμε το ζεστό Σαββατιάτικο βράδυ που θα ακολουθούσε, ειδικά μέσα σε μια άδεια -στην κυριολεξία- Θεσσαλονίκη....Δείπνο στο μπαλκονάκι,με καλό κρασάκι, μπύρες και αμπελοφιλοσοφία.
Αρχίσαμε να συζητάμε τι θα μπορούσα να μαγειρέψω, μια και ο κλήρος πέφτει πάντοτε σε μένα , εφόσον η αγάπη μου για την μαγειρική και τα φαγητά που σκαρφίζομαι αποτελούν μια καλή δικαιολογία να μην μπαίνει κανένας άλλος στην κουζίνα!
Η συνταγή αυτή αποτελεί έμπνευση ενός ανθρώπου ζαλισμένου από τον ήλιο και συνοδεύεται από δροσερή sauce γιαουρτιού, γιαυτό και την ονομάσαμε "Κοτόπουλο του Ιουλίου καμμένο από τον ήλιο"


Κοτόπουλο του Ιουλίου καμμένο από τον ήλιο (υλικά για 4-6 άτομα) 6 φιλέτα κοτόπουλο (βιολογικά θα είναι ακόμα καλύτερα) 6 πατάτες μεγάλες καλά πλυμένες με την φλούδα τους 3 κ.σ χοντρό θαλασσινό αλάτι 20 γραμ βούτυρο Lurpak 3 κ.σ σκόνη σκόρδου φρέσκο δεντρολίβανο (ή ξερό αν δεν έχουμε φρέσκο) φρέσκο θυμάρι λεμον γκρας (προαιρετικά, αν και δίνει απίστευτη γεύση) φρεσκοτριμμένο πιπέρι Χυμός από 3 λεμόνια 1/2 κούπα ελαιόλαδο

Για την sauce γιαουρτιού
1 κεσεδάκι στραγγιστό γιαούρτι 10% 2 κ.σ χυμό λεμονιού 2 κ.σ Κατίκι Δομοκού Αλάτι -Πιπέρι (φρεσκοτριμμένο) 1 κ.σ κάρι 1 κ.σ κρέμα γάλακτος

Εκτέλεση:
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 220 βαθμούς. Πλένουμε πολύ καλά τις πατάτες(με την φλούδα) με σφουγγάρι και υγρό κουζίνας. Τις απλώνουμε να στεγνώσουν.Πλένουμε καλά τα φιλέτα. Σε ένα μεγάλο ταψί βάζουμε το μισό ελαιόλαδο και στρώνουμε τα φιλέτα. Τα πασπαλίζουμε με τα μυρωδικά και με 1,2 κουταλιά αλάτι χοντρό. Τα περιχύνουμε με τον μισό χυμό λεμονιού. Κόβουμε τις πατάτες σε χοντρά κομμάτια με την φλούδα και τις πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο χοντρό αλάτι και με την σκόνη σκόρδου. Βάζουμε δεντρολίβανο, θυμάρι , πιπέρι. Χωρίζουμε το βούτυρο και βάζουμε κομματάκια σε διάφορα σημεία στις πατάτες. Περιχύνουμε με το υπόλοιπο ελαιόλαδο και το βάζουμε στον φούρνο. Υπολογίζουμε περίπου 1/2 ώρα με 3/4 της ώρας, οπού εμείς έχουμε ήδη αρχίσει να πίνουμε τις μπυρίτσες ή το κρασάκι μας Στα τελευταία δέκα λεπτά ανεβάζουμε το ταψί στην ψηλότερη σκάλα και γυρίζουμε στο grill. Ανακατεύουμε όλα τα υλικά για τη sauce και την σερβίρουμε σε χωριστά μπολάκια δίπλα στο πιάτο μας. Συνοδεύουμε με μια καλή ντοματοσαλάτα με βιολογικές ντομάτες,κρεμμυδάκι και φέτα.


Η αλήθεια είναι ότι το φαγητό βγήκε απίθανο..Επίσης η παρέα είχε και new entries της τελευταίας στιγμής , οπότε η βραδιά πήρε άλλη τροπή με συζήτηση και γέλια ατελείωτα...
Αποφάσισαμε ότι πλέον τα βράδια Σαββάτου στο μπαλκονάκι με θέα την θάλασσα (κάτι στο οποίο εγώ και η Μαρία είμαστε τυχερές)είναι η καλύτερη βραδυνή έξοδος...Ειδικά όταν είσαι εξαντλημένος από τον ήλιο και την θάλασσα,μαυρισμένος και χαλαρός.....

Ουγκάντα είμαστε........

Με μεγάλη-λέμε τώρα- επιτυχία ολοκληρώθηκε η 1η Διεθνής Ποδηλατοδρομία στη Θεσσαλονίκη στις 27 Ιουνίου, αποδεικνύοντας όμως ,ότι για ακόμα μια φορά οι τοπικοί παράγοντες και η αστυνομία ζουν σε ένα άλλο δικό τους παράλληλο σύμπαν με το δικό μας...Αφού έχουν λύσει όλα τα άλλα προβλήματα της πόλης μας (διπλοπαρκαρίσματα,βρώμικοι δρόμοι,οδηγοί που νομίζουν ότι ο περιφερειακός είναι το χωράφι τους κλπ κλπ κλπ που αν συνεχίσω δεν μου φτάνει μια μέρα!) αποφάσισαν πως οι γυμνοί (ημίγυμνοι..) ποδηλάτες που διαδηλώνουν για το δικαίωμα τους να κυκλοφορούν με τα ποδήλατα τους ανθρώπινα και να μην επιβαρύνουν το περιβάλλον, προσβάλλουν τα χρηστά ήθη....Σας παραθέτω αυτούσιο ένα κομμάτι από το δελτίο τύπου που δημοσίευσε ο αγαπητός συνάδελφος Κώστας Τερζόπουλος, -πρωτεργάτης αυτής της πρωτοβουλίας- στο βασικό site της ενέργειας http://www.facebook.com/group.php?gid=5316182986.

"Πρωτόγνωρη και εντυπωσιακή ήταν και η επιχείρηση της ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ και του ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ που έβαλαν στόχο τους Γυμνούς Ποδηλάτες και με εντολή του εισαγγελέα απαγόρεψαν να κάνουμε την πορεία γυμνοί. Το αποτέλεσμα ήταν ο εκφοφισμός απο το αναφαίρετο συνταγματικό μας δικαίωμα στην συνάθροιση και στην διαμαρτυρία. Πολλοί ποδηλάτες δεν ήρθανε κ εξανάγκαστηκαν και οι υπόλοιποι να καλύψουνε τα επίμαχα σημεία. Να σημειωθεί οτί εδώ και πάρα πολλά χρόνια η ΔΙΕΘΝΗΣ ΓΥΜΝΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΙΑ γίνεται χωρίς προβλήματα σε 70 ΠΟΛΕΙΣ σε όλο τον ΚΟΣΜΟ! Ιδιαίτερο ζήλο έδειξε η αστυνόμια για την σύλληψη ΑγγλουΚύπριου ποδηλάτη ο οποίος λόγω της Δυτικής του κουλτούρας όπου το γυμνό σώμα δεν αποτελεί ντροπή αποφάσισε να συμμετάσχει γυμνός. Ο ΑγγλόςΚύπριος ποδηλάτης ήταν βαμμένος εξ'ολοκλήρου και κάθε άλλο παρά προκλητικός ήτανε αφού καθόταν στην πίσω θέση εξαθέσιας ποδηλατάμαξας! Η αστύνομία αποφάσισε να τον συλλάβει παρά την πρόταση που θέσαμε στον επικεφαλή της αστυνομίας να καλυφθεί και να συνεχίσουμε χωρίς επεισόδια την πορεία. Τελικά συνελλήφθει ενώ είχε ήδη καλυφθεί και δήλωνε οτι θα συνεχίσει καλυμένος την πορεία. H πορεία συνεχίστηκε κανονικά απο την Λεωφ. Νίκης μέχρι τον Λευκό Πύργο και απο την ΧΑΝΘ μέσω ΤΣΙΜΙΣΚΗΣ μέχρι και την Πλατεία Αριστοτέλους όπου οι ποδηλάτες σταμάτησαν και ζητήσαν απο την αστυνομία να απελευθερωθεί ο ΑγλλόςΚύπριος ποδηλάτης λόγω του ότι δεν διεπράχθει κανένα αδίκημα, αλλιώς δεν θα μετακινηθούμε απο τον δρόμο. Μετά απο μισή ώρα ο Αγγλοκύπριος ποδηλάτης απελευθερώθηκε και έτσι η πορεία συνεχίστηκε μέχρι και το σημείο αφετηρίας."

Χωρίς να είμαι απόλυτα σίγουρη , κάποιος σε μια συζήτηση μου είπε ότι η δεύτερη -μοναδική- ήπειρος (δεν θυμάμαι σε πια πόλη)στην οποία επενέβη η αστυνομία κατά την διεξαγωγή της ποδηλατοδρομίας ήταν στην Αφρική.....
Τα συμπεράσματα δικά σας...

Αλίκη,Τζένη,Μάρθα,Μάρω,Ρένα - Οι ηλίθιες της FINOS Films

Έξω έχει τουλάχιστον 36 βαθμούς Κελσίου,οι μέρες για την άδεια είναι ακόμα πολλές (31+σήμερα) και το γραφείο μοιάζει με παράρτημα του Δρομοκαϊτειου........

Αποφασίσαμε σήμερα ότι είμαστε 5 φίλες-ηθοποιοί-πρωταγωνίστριες -ντίβες του ελληνικού κινηματογράφου και πρωταγωνιστούμε σε μία σουρέαλ ελληνική ταινία με τίτλο "Δεν την παλεύω άλλο".
Η ταινία διαδραματίζεται στα κεντρικά γραφεία ενός μιντιακού κολοσσού.Η Ρένα είναι υποδοχή διαφήμισης που από μέρα σε μέρα θα βγάλει το περίστροφο και θα μας γαζώσει όλους,η Μάρθα είναι μια λογίστρια που αν την χάσουμε καμιά μέρα , ξέρουμε πως θα είναι κάτω από τόνους χαρτιά με ΑΠΔ και εμείς οι 3 ηλίθιες (Αλίκη,Τζένη,Μάρω) που ακόμα δεν ξέρουμε τι δουλειά κάνουμε και κανείς δεν μας λέει!

Για αυτό τον λόγο γυρίζουμε όλοι με βραχιολάκια που λένε τα ονόματά μας (στα ψυχιατρεία οι ασθενείς γυρίζουν με αντίστοιχα βραχιολάκια), για να θυμάται η καθεμιά τον ρόλο της...Η δε Μάρω γυρίζει τραγουδώντας " Είμαι γυναίκα του γλεντιού και δεν υπολογίζω" , η Τζένη άστο καλύτερα και εγώ (Αλίκη) με λουλούδια στα μαλλιά φωνάζοντας "Άλλος για την βάρκα μας".. Που παρεπιπτόντως , καλά θα ήταν να μπαίναμε όλοι σε μια βάρκα και να την κάναμε..


Αυτά προς το παρόν...Πάω να βρω τις φίλες μου να πάμε στο Grand Resort Lagonissi για sunbathing,με τα μεγάλα κοκκάλινα γυαλιά μας και τα καπέλα με το μεγάλο γείσο.. Απλά ενημερώνουμε , μήπως μας ψάχνουν κάτι κύριοι με άσπρες μπλούζες.

Ελαφόνησος...32 και σήμερα

Είναι Κυριακή πρωί και έχω ξυπνήσει από τις 9..και ακόμα αναρωτιέμαι γιατί!
Έχει τόση ησυχία,δεν κουνιέται φύλλο και απλά απολαμβάνω κάτι σπάνιο για αυτή την πόλη..Ηρεμία.
Η θάλασσα απέναντί μου είναι ακίνητη...το ίδιο και ο Δημήτρης δίπλα μου που έχει κολλήσει με ένα παιχνίδι στο κινητό.....
Κοιμάμαι και ξυπνάω με μια σκέψη...ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ και 32 ημέρες από σήμερα. Παράδεισος επί γης. Τουλάχιστον από τις φωτο γραφίες αυτό φαίνεται. Δείτε περισσότερα στο www.elafonissos.gr.













Ελπίζω να περάσουν γρήγορα αυτές οι 32 ημέρες.................................

Welcome,welcome!

Η δημιουργία και του δικού μου blog είναι πλέον πραγματικότητα...
Ήταν κάτι που σκεφτόμουν εδώ και πολύ καιρό και επιτέλους το έκανα!(σιγά το κατόρθωμα θα μου πείτε !)
Anyway, καλωσήρθα και καλωσήρθατε στο δικτυακό μου σύμπαν...
Και καληνύχτα γιατί είναι περασμένες 3 και τα μάτια μου κλείνουν..:):)
Έχω πολύ όρεξη για γράψιμο, αλλό μηδενικό κουράγιο,οπότε...
Goodnight and good luck!