Πόσα συμπλέγματα, πόσα κόμπλεξ και κατάλοιπα έχουμε γεμίσει, ώστε να φοβόμαστε να αφήσουμε τους εαυτούς μας ελεύθερους και να γουστάρουμε..? Κάθε μας πράξη, κίνηση , κουβέντα κρύβει πίσω της χιλιάδες ερωτηματικά...Να το πω έτσι ή θα με παρεξηγήσει...να πω πραγματικά τι σκέφτομαι ή θα με θεωρήσει μαλάκα?? Πέσ'το βρε φίλε και ας σε πει μαλάκα...so what??? Σκέψου καθημερινά πόσοι άνθρωποι σε αποκαλούν μαλάκα και δεν ασχολείσαι καν! Τελευταία , μας βρήκε και άλλο κακό, λες και όσα είχαμε δεν μας έφταναν...έγιναν και οι άντρες συναισθηματικοί! Αλλά κλεισμένοι στον εαυτό τους....Φοβούνται..ίσως εμείς να φταίμε για αυτό, ποιος ξέρει! Anyway....
Εκεί που σίγουρα έχω καταλήξει, είναι ότι όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, φοβόμαστε να αφεθούμε και ενδεχομένως να πέσουμε και να σπάσουμε τα μούτρα μας...την απόρριψη και ότι αυτή συνοδεύει. Τρώμε τόσες ήττες σε καθημερινή βάση, που είναι εξαιρετικά δύσκολο να χαλαρώσουμε τους αμυντικούς μας μηχανισμούς.
Πάψαμε να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας και θέσαμε και τον πήχη εξαιρετικά ψηλά....το κυνήγι του American Dream , έγινε αυτοσκοπός όλων- αντρών και γυναικών. Ξεχάσαμε πως είναι να γουστάρεις με τον άλλον ακόμα και με τα λίγα..ή και τα καθόλου! Δεν αντιλέγω ότι τα χρήματα μας διευκολύνουν-προς Θεού δε θα προσποιηθώ ότι και εγώ δεν είμαι μέρος αυτής της κωμωδίας!
Απλά έχω καταλήξει ότι τα γούστα βγαίνουν όταν είσαι χαλαρός...τι να τα κάνω τα χρήματα, τις καριέρες, το shiny lifestyle όταν ο άλλος δίπλα μου από τα τόσα που έχει αποκτήσει (ή ονειρεύεται να αποκτήσει..), έχει χάσει την αίσθηση του μέτρου και θεωρεί ότι η καθημερινότητα πρέπει να είναι αντιγραφή των περιοδικών και της τηλεόρασης??? Ακριβές φωτεινές κουζίνες, με οικογένειες που τρώνε όλες μαζί πρωινό, δουλειά σε γωνιακά γραφεία με τεράστιες τζαμαρίες και θέα θάλασσα , ακριβά ρούχα, σεξ αντιγραφή από τις τσόντες με πλαστικές θεές που έχουν 3 απανωτούς οργασμούς με το που τις ακουμπούν τα μαγικά αντρικά χέρια (που εδώ που τα λέμε, τις περισσότερες φορές δεν έχουν ιδέα ούτε καν που να ακουμπήσουν..αλλά αυτό θα το αναλύσουμε σε επόμενο post) και φυσικά διακοπές 3 μηνών σε ακριβά εξωτικά θέρετρα.....Ποιον κοροϊδευούμε θα ήθελα να ήξερα.....Διότι αν υπάρχει έστω και ένας μεταξύ μας που πιστεύει ότι το παραπάνω μοντέλο είναι εφικτό...τι να πω..... I rest my case!
Ήρθε νομίζω η ώρα να συνέλθουμε....να βγούμε στους δρόμους, να φλερτάρουμε , να μη φοβόμαστε, να αφεθούμε επιτέλους και να πάψουμε να έχουμε ουτοπικές απαιτήσεις. Φτάνει αυτή η απομόνωση, φτάνει ο πόλεμος μεταξύ μας...καλύτερα να κάνουμε σεξ, παρά να γυρνάμε σπίτια μας άδειοι , με ερωτηματικά και τελικά για άλλη μια φορά μόνοι......ίσως σώσουμε τα παραμύθια που όλοι στην τελική έχουμε λίγο ανάγκη...και πριν πείτε bullshit, σκεφτείτε το λίγο....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου