Ωραία η ταμπέλα του not common people..μας δίνει ωραίο άλλοθι..να προσβάλλουμε, να δίνουμε κλωτσιές, να ισοπεδώνουμε , να καταστρέφουμε και μετά να λέμε..." I told you so...I'm not common people..." . Σώπα ρε μεγάλε...και εσύ κοπελιά...πως την έχετε δει? Ποιος σας δίνει το δικαίωμα να τα κάνετε λαμπόγυαλο στο βωμό του not normal...? Τα ψυχιατρεία έχουν άδεια κρεβάτια...και οι ψυχολόγοι χωρίς δουλειά θα μείνουν?? Ποιος μας δίνει το δικαίωμα να δηλώνουμε, να αυτοαναιρούμαστε και μετά να ξαναδηλώνουμε και μπλα μπλα μπλα , χωρίς να υπολογίζουμε τις συνέπειες...? Ωραίοι γίναμε..πάψαμε να υπολογίζουμε τον διπλανό μας...ξεχάσαμε να βουτάμε τη γλώσσα μέσα στο κεφαλάκι μας πριν μιλήσουμε και διώξουμε τον άλλον από δίπλα μας once and for all..γιατί αν σπάσει μια το γυαλί, δύσκολα το φτιάχνεις πάλι...κλισέ, ξεκλισέ, η αλήθεια είναι.. Ανοίγουμε το στόμα μας και μιλάμε και λέμε, λέμε , λέμε....επιπόλαιες κουβέντες, άτοπες δηλώσεις, κουβέντες που εκ των προτέρων είναι άκυρες..και το χειρότερο είναι ότι και ο άλλος καταλαβαίνει ότι λες μαλακίες και ότι όλα αυτά που λες καλύπτουν δικές σου ανασφάλειες, φόβο να παραδεχτείς όλα αυτά που έχεις μέσα σου και φοβάσαι να εκφράσεις....φοβάσαι ενδεχομένως να διεκδικήσεις....και το αποτέλεσμα...μια μεγάλη τρύπα στο νερό...στο τέλος της μέρας γυρίζεις σπίτι σου άδειος..άδεια..κενός..κενή....κυρίως όμως μόνος....χωρίς την αγκαλιά, το χάδι, το ντάντεμα που έχεις ανάγκη...και την επόμενη που ξυπνάς, ψάχνεις τρόπο να κανονίσεις κάτι που θα σε κρατήσει όσο γίνεται περισσότερες ώρες έξω από το σπίτι σου...από τη μοναξιά σου που δεν αντέχεις..αλλά εσύ τελικά επέλεξες...αρνούμαστε να δούμε τη big picture...10μελείς παρέες 30+ , όλοι single, που τραβιόμαστε από μπαρ σε μπαρ, από εκδρομή σε εκδρομή ,από καφέ σε μπύρα και τούμπαλιν, χωρίς να τολμάμε να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλον...καλύπτουμε τα κενά μας ψευτογελώντας, με χαβαλέ, με απανωτά posts στο facebook για να αποδείξουμε σε όλους πόσο καλά περνάμε...προσπαθούμε να καλύψουμε τα κενά μας...και κυρίως προσπαθούμε να μείνουμε έξω από το σπίτι μας, γιατί δεν το αντέχουμε...δεν αντέχουμε να γυρίσουμε πίσω μόνοι, να φάμε μόνοι μας, να δούμε μόνοι μας τηλεόραση, να κοιμηθούμε μόνοι μας, να μην έχουμε άνθρωπο να μας κάνει αγκαλιά, να γελάσουμε, να μας φτιάξει καφέ και να μας τον φέρει στο κρεβάτι...δεν αντέχετε guys αυτό και όποιος έχει αντίθετη άποψη, ας σχολιάσει..η μοναξιά είναι ωραία, όταν είναι λίγη..και παροδική..και κυρίως όταν περιμένεις ότι κάποιος θα έρθει σε λίγο.....αλλιώς δε παλεύεται...Και όμως, προτιμάμε να κρατάμε τα χαρτιά και τις ψυχές μας κλειστά και αν μας ρωτήσει κάποιος γιατί, θα πούμε " δε ξέρω..μάλλον φοβάμαι"...Και προτιμάμε, όταν βρούμε αυτό το κάτι που μας εξιτάρει, που μας αγγίζει, που το θέλουμε, που μας λείπει , να το διώχνουμε από κοντά μας, γιατί απλά δε μπορούμε να το διαχειριστούμε...ή ακόμα χειρότερα , να μη το διεκδικούμε καν , γιατί είμαστε αλλεργικοί στην ευτυχία...και έτσι το χάνουμε, φεύγει και γυρίζουμε όλοι μας πάλι πίσω μόνοι.....άξιοι της μοίρας μας θα πω.....και χάνονται έρωτες, φιλίες,όμορφα βράδια, αγκαλιές, γέλια.................κρίμα...και κυρίως καλά να πάθουμε..οι 30+ με τα πτυχία,τα μεταπτυχιακά, τα διδακτορικά, τις 5 γλώσσες, τη γαμάτη καριέρα, τα σούπερ ρούχα , αυτοκίνητα...με τις σούπερ wow παρέες ...οι not common, out of the box thinkers...που όμως γυρνάμε σπίτι μόνοι μας, γιατί φροντίσαμε , χάρη στην υψηλή ευφυία μας και την εξαιρετική ευφράδεια λόγου μας, να διώξουμε τον άνθρωπο που μας ενδιαφέρει από δίπλα μας μια για πάντα...
Κρίμα παιδιά...και τα μπαρ είναι γεμάτα 30+ singles not common people..
Αφιερωμένο στη Μαρία , ως συνέχεια του πρωινού post και σε όλους τους 30+ που γυρνάνε σπίτι μόνοι .........
hmmm solo is not that bad though...
ΑπάντησηΔιαγραφήIf you say so....kati tha 3ereis...
ΑπάντησηΔιαγραφή