You're amazed that they exist..and they burn so bright..whilst you can only wonder why...
Οι PULP πλημμυρίζουν το δωμάτιο...εξαιτίας ενός Ιχθύ που μου το έχει κολλήσει από προχθές..και ναι αγαπητέ, για σένα μιλάω..για σένα που θες να ζήσεις like common people, αλλά όταν το προσπαθείς, δε το πετυχαίνεις...δεν το πετυχαίνουμε..αναρωτήθηκες ποτέ γιατί..? Γιατί πολύ απλά δεν είμαστε common people, ποτέ δε θα γίνουμε αγαπητέ..
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ο Ανικανοποίητος ήταν πολύ καλός μου φίλος..μου έπαιρναν τη Barbie πριγκίπισσα..ναι,οκ ωραία ήταν , αλλά μήπως θα έπρεπε τελικά να είχα πάρει και εκείνο το μικροσκόπιο(διότι μικρή είχα έναν επιστήμονα μέσα μου, αργότερα μου τον καταπίεσε το Εξαίρετο Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα..), διότι καλές οι Barbie και τα φουστάνια της και ο Ken και το παραθαλάσσιο σπίτι με το τζακούζι, αλλά εγώ ήθελα να γίνω Ερευνήτρια...και μετά έπαιρνα το μικροσκόπιο, παρατηρούσα για 5-10 μέρες ότι υπήρχε σε ζωντανό κ μη γύρω μου και μετά σκεφτόμουν..."ναι, ερευνήτρια...αλλά όχι σε αυτά τα χάλια...πρέπει να φοράω κάτι αντάξιο μου..να, ας πούμε σαν το φόρεμα της Barbie, το λευκό το business, πως θα γυρίσει να με κοιτάξει ο όμορφος ο γιατρός"...και παρατούσα το μικροσκόπιο και δωσ'του πάλι να ντύνω , να ξεντύνω τη Barbie...δεν έβρισκα ικανοποίηση πουθενά..πάντα ήθελα το αντίθετο από αυτό που είχα....
Στη μετέπειτα ζωή μου, αυτό αποδείχτηκε φυσικά σωτήριο, διότι με έσπρωχνε μπροστά..ήταν το κίνητρο μου..και ναι καλό μου Ψαράκι, ξέρω ότι ακριβώς αυτό ήταν που έφτασε και εσένα τόσο ψηλά! Αυτό ήταν βέβαια και ο λόγος που έσπασα τα μούτρα μου ουκ ολίγες..και ναι Ψαράκι μου, σηκώθηκα, σκούπισα το γονατάκια μου και συνέχισα το mentoring..του εαυτού μου και των άλλων!
Περασμένα όμως τα 30+ και με βαλίτσες αρκετά γεμάτες, αυτό το Ανικανοποίητο γιγαντώνεται..ειδικά όταν συναντάς ανθρώπους το ίδιο, το ολόιδιο με σένα!! Ανθρώπους που τα έχουν σχεδόν όλα-ναι Ψαράκι, μη γελάς, για σένα μιλάω- και ένα ωραίο πρωί τα βροντάνε ,τα κάνουν λαμπόγυαλο γιατί θέλουν να ζήσουν like common people...και αυτό είναι η πιο όμορφη σκέψη που έχω κάνει εδώ και καιρό! Να θες να περπατάς χέρι χέρι στο δρόμο , με ένα παγωτό να λιώνει στο χέρι, ντάλα ήλιο και απλά να χαζογελάς.....ή να γυρνάς σπίτι σου, μετά από 12 ώρες δουλειάς, 5 μαλάκες στο κεφάλι σου και να βρίσκεις τον άνθρωπό σου στη κουζίνα να μαγειρεύει το αγαπημένο σου φαγητό , να σε φιλάει και να σου λέει.."ήρθες μαμούνι..?Πλύνε τα χέρια σου και έλα να φας.." ή απλά να σε αφήνει στην ησυχία σου γιατί αυτό έχεις ανάγκη!
Αλλά δυστυχώς άνθρωποι σαν εμάς Ψαράκι, τη παραπάνω εικόνα την ονειρεύονται, αλλά όταν τη ζουν, θέλουν πάλι τα ταξίδια τους, την τρέλα τους, τη δική τους version του American Dream , που κάποια στιγμή αποποιήθηκαν για να ζήσουν like common people..και ο κύκλος είναι φαύλος.....μονίμως πρέπει να παλεύουμε με τον ηλίθιο εαυτό μας που δε μας επιτρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι με αυτά που απλόχερα -αλλά και με τον δικό μας κόπο- μας δόθηκαν! Φοβάμαι, φοβόμαστε την ηρεμία..την νηνεμία αν θέλετε...η νηνεμία μας αγχώνει..οι εντάσεις μας τρέφουν..μας κρατάνε ζωντανούς...αλλά Ψαράκι..επ'ουδενί δεν μας κάνουν common people..
και όπως συνεχίζουν οι PULP
Never live like common people
Never do what common people do
Never fail like common people
Never watch your life..slide out of view
Γιαυτό, καλά θα κάνουμε να προσπαθήσουμε να ζήσουμε like common people...και αν δεν μας βγαίνει Ψαράκι, το αεροδρόμιο είναι δίπλα...μπαίνουμε στο πρώτο αεροπλάνο, πατάμε και ένα καβγά..έτσι για να ανάψουν τα αίματα....και πάμε πάλι από την αρχή!
Αφιερωμένο σε όλους εμάς που δυσκολευόμαστε να συμβιβαστούμε....Ιχθείς, Ταύρους, Σκορπιούς ....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου